" نحن و الله الوسيله في القرآن . " 36 به خدا سوگند ، ما در قرآن ، وسيله هستيم . خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد : ( يا ايّها الّذين امنوا اتّقوا الله و ابتغوا اليه الوسيله . ) 37 اى مؤمنان ! از خدا بترسيد و به او تقّرب جوييد . 2 . ذكر قلبى ، كه همان توجّه قلب به اسامى خداوند متعال است و آن سودمند نخواهد بود مگر آنكه با ذكر لفظى همراه گردد ، كه مطلوب غايى است . 3 . رويكرد و تذكّرى كه ضدّ غفلت است . در روايتى 38 ، امام صادق ( ع ) آيه شريفه : ( يا ايها الّذين امنوا اذكروا الله ذكراً كثيراً و سبّحوه بكرهً و اصيلًا . ) را به اين گونه ذكر ، تفسير فرموده است . و اين همان هدف و مقصود از ذكر لفظى و قلبى و بلكه هدف از عبادات است . خداوند مى فرمايد : ( انّني انا الله لا إله الّا انا فاعبدوني و اقم الصّلوه لذكري ) 39 همانا من ، آن الله هستم كه خدايى جزمن نيست ، پس مرا بپرستيد و نماز را به ياد من ، برپاى داريد . در فضيلت اين گونه ذكر ، اگر نازل نشده بود جز همين آيهء شريفه : ( في بيوتٍ اذن الله ان ترفع و يذكر فيها اسمه يسبّح له فيها بالغدوّ و الاصال . رجال لا تلهيهم تجاره و لا بيع عن ذكر الله ) " آن نور در خانه هايى است كه خداوند اجازه داده است كه نامش در آنجا بلند شود و بام و شام در آن برايش تسبيح گويند ، مردانى كه هيچ تجارت و داد و ستدى از ياد خدا ، غافلشان نمى كند . " ما را در اهميت درك اين گونه ذكر ، بسنده مى بود . ز ) چنگ زدن به دعا . خداوند عزّ و جلّ در اين منشور مى فرمايد : ( و تبتّل اليه تبتيلًا ) 41 و تنها به او دل ببند .